Szkoła Podstawowa nr 2
im. K. K. Baczyńskiego w Piotrkowie Trybunalskim

Patron

Proszę określić gdzie leży problem:
Proszę wpisać wynik dodawania:
7 + 4 =
Link
Proszę wpisać wynik dodawania:
7 + 4 =
Krzysztof Kamil Baczyński

urodził się w rodzinie inteligenckiej 22 stycznia 1921 r. około godziny 6:00 rano.
Ochrzczony 7 września 1922 roku.Drugie imię (Kamil) zostało nadane Krzysztofowi przez wzgląd na siostrę,
która urodziła się przed nim i wkrótce zmarła, miała ona na imię Kamila. Rodzicami chrzestnymi zostali Adam Zieleńczyk oraz Paulina Kmita.
Jego ojciec Stanisław Baczyński, był znanym krytykiem i historykiem literatury.
Od roku 1931 Krzysztof zaczął uczęszczać do elitarnego gimnazjum im.Stefana Batorego. Był tam członkiem tajnego radykalnego ugrupowania "Spartakus". Krzysztof był średnim uczniem, choć nie miał szczególnych trudności z żadnym przedmiotem,
na jego świadectwach szkolnych głównie figurowały "trójki", również z języka polskiego. Maturę zdał w 1939 roku.


Pisać zaczął jeszcze przed wojną. Jego pierwszy utwór pochodzi z 1936 roku. Jednak dopiero gdy Polska znalazła się pod okupacją przypada prawdziwa eksplozja jego talentu, który stanie się później podstawą prawdziwej legendy młodego poety, porównywanego z Juliuszem Słowackim.
W 1940 roku Baczyński opublikował dwa niewielkie tomiki wierszy: "Zamknięty echem" oraz "Dwie miłości".

1 grudnia 1941 r. w mieszkaniu Emilii i Tadeusza Hizów 21letni Krzysztof poznał Barbarę Drapczyńską, rok młodszą koleżankę z działającego tajnie
Uniwersytetu Warszawskiego,gdzie oboje studiowali polonistykę. 3 czerwca 1942 r. młodzi wzięli ślub w kościele na Solcu. Po ślubie zamieszkali razem w wynajętym, dwuizbowym lokalu przy ulicy T. Holówki 3. Mieli dwa psy: Freda i Dana.

W 1942 roku ukazały się "Wiersze wybrane", podpisane nazwiskiem Jan Bugaj. W tym samym roku pojedyncze wiersze poety zostały opublikowane w dwóch podziemnych antologiach poezji polskiej:"Pieśń niepodległa" oraz "Słowo prawdziwe". 

W roku 1943  Krzysztof wstępuje do Szarych Szeregów i bierze udział w kilku akcjach zbrojnych. Nie przyszło mu łatwo otrzymać stopień starszego strzelca, ale 1944 r.kończy kurs szkoły podchorążych. Podczas powstania warszawskiego służy w słynnym batalionie Zośka i mimo słabego zdrowia, do końca pełni swój żołnierski obowiązek.